[...ผู้ชายคนนี้อยู่ในช่วงปิดปรับปรุง...]

...ชวิตคนเราก็เหมือนต้นไม้
ซึ่งก็ต้องการการดูแล  เอาใจใส่  รดน้ำ  พรวนดิน  ใส่ปุ๋ย 

...คนบางคนจะเห็นคุณค่าของต้นไม้เหล่านั้นก็เมื่อยามทุกข์  ยามไม่สบายใจ  หรือยามเหงา  โดยไม่เคยคิดกลับไปเลยว่าเคยทำอย่างไรกับต้นไม้นั้นบ้าง เคยดูแล หรือรดน้ำมั๊ย โดยส่วนใหญ่มีแต่จะทำลายต้นไม้

...ซึ่งถ้าต้นไม้นั้นได้เจ้าของที่ดูและเอาใจใส่ดี  ก็ถือเป็นโชคของมันไป  ไม่ใช่แค่นั้นเจ้าของคนนั้นก็จะโชคดีไปด้วย

...แต่ถ้าดันได้เจ้าของที่ไม่สม่ำเสมอมันก็คงแย่  ซึ่งตอนแรกๆก็ดูแลเอาใจใส่ดี  แต่ดับวันก็ยิ่งเหินห่าง ขาดการรดน้ำ  พรวนดิน 

...ซึ่งหลายๆคนก็มีแต่หวังสิ่งตอบแทนที่ได้จากต้นไม้เช่น  ผล  ดอก  ความร่มรื่น  แต่กลับไม่เคยดูแลมันเลย  แบบนี้มันจะแตกกิ่งก้านสาขาได้อย่างไร

...มันก็เปรียบได้กับคน  ถ้าเรามัวแต่หวังสิ่งดีๆจากคนอื่นๆโดยไม่เคยทำอะไรให้เขาหรือดูแล  แบบนี้คุณจะได้รับผลตอบแทนจากสิ่งดีๆที่คุณได้ทำให้แก่เขาได้อย่างไร

...หลายต่อหลายคนรู้ก็รู้แต่ยังดันทำแบบนั้น  ผิดแล้วผิดอีก  ชีวิตมันเครียดอย่างนี้นี่เอง

 ..............พูดไปก็เครียด  ไปเที่ยวดีก่า........  ^______________^   ทำบางคนถึงยังยอมเป็นกิ่งไม้ที่แห้งเหี่ยวนะ

รักเป็นดั่งต้นไม้

แปลกใจใครมาเปรียบรักเป็นแก้วบาง
ต้องระวังมิให้บิ่นให้ช้ำ
เฝ้าประคองมิให้เสียน้ำคำ
ด้วยกลัวทำให้แก้วหมอง
หากคราใดแก้วหล่นทิ้งลงพื้นไป
แตกกระจายไม่สมดั่งใจหวัง
ต่ออย่างไรคงไม่เหมือนดัง
แก้วคงยังร้าวรอยอยู่
แต่รักฉันเปรียบดังต้นไม้งอกงาม
ต้องเลี้ยงต้องดูให้น้ำ
แม้นปลิดใบกิ่งเสียหักลง
งอกเสริมเติบโต
รักเป็นดั่งต้นไม้
หมั่นเพียรดูแลต้นไม้ของเรา
ไม่เปรียบเอารักเป็นแก้วบางใส
แตกหักลงคงด้วยพลั้งไป
ยังออกกิ่งใบเติบโตสูงงาม