[...ผู้ชายคนนี้อยู่ในช่วงปิดปรับปรุง...]

มนัส บุญจำนงค์ ล้มทั้งยืนกลางเวที

...ขออุทานดังๆว่า แมร่งเอ้ยชกได้กวนตีนมากๆ  ผมนั่งดูมนัสชกหัวใจแทบวาย  สไตร์การชกของมนัสไม่มีบรรจุในวงการมวยสากลสมัครเล่น  อาจเรียกสไตร์การชกนี้ว่า "Manus Style "แมร่งชกห่าอะไรไม่มีกาด  ผมว่าคุณยายคุณตาหลายคนต้องหัวใจวายแน่ๆ

...สไตร์การชกของมนัสนั้นต่างกับสมจิตรมากๆ  สมจิตรสงบนิ่งเยือกเย็น (แก่แล้วครับ ^^ ) ผมชอบสมจิตรมากๆ ส่วนมนัสแมร่งห้าวจริง แต่ไม่ได้ห้าวแบบสไตร์ไฟท์เตอร์  แต่แบบยั่วยุคู่ต่อสู้ (มันยุจริงๆนั่นแหละ ) แต่ว่าสไตร์การชกของทั้งสองก็มีจุดอ่อนคือ  ถ้าคุณแต้มตามเมื่อไหร่ลำบากๆแน่ๆ  เพราะเขาคงไม่บุกเข้าไป

...ซึ่งล่าสุดสมจิตก็เข้าไปชิงเหรียญทอง  และล่าสุดมนัสพึ่งล้มกลางเวที  แต่ไม่ใช่เพราะหมัด  เพราะคิวบาใช้หัวเล่น  อย่างงไปเลยครับ  ใครไม่ได้ดูรอดูคลิปแล้วกัน  หวังว่าจะมีคนเอามาปล่อย

...การกระทำของนักชกคิวบา  เป็นอะไรที่น่าอายมากๆเลย  แต่อย่าว่าแหละนี่คือโอลิมปิกแรกของเขา  อายุก็ยังน้อย  โดนมนัสยั่วยุให้เลยหัวเสีย  ฮ่าๆ  เป็นผมก็คงหัวเสียเหมือนกัน  มีที่ไหนชกมวยไม่ตั้งกาด  แถมยังทำท่ากวนตีนอีก  แล้วมีการมายิ้มแล้วก็ยักคิวอีก  มันน่ามั๊ยหละ ( ผมว่าฮามากๆเลย )

ผมอยากฝากข้อความบางอย่างให้มนัสว่า

สิบเอก มนัส บุญจำนงค์ เป็นนักชกมวยสากลสมัครเล่นเจ้าของเหรียญทองโอลิมปิก จากการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 ที่ประเทศกรีซ นับเป็นชาวไทยคนที่ 5 ที่ได้รับเหรียญทองโอลิมปิก และเป็นนักมวยสากลสมัครเล่นคนที่ 3 ต่อจากสมรักษ์ คำสิงห์ และวิจารณ์ พลฤทธิ์

มนัสได้เหรียญทองจากกีฬาโอลิมปิก 1 เหรียญทอง เอเชียนเกมส์ 1 เหรียญทอง และซีเกมส์ 2 เหรียญทอง และหนึ่งเหรียญทองแดงจากการแข่งขัน มวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลกที่จัดขึ้นที่กรุงเทพในปี 2546^[1]

โอลิมปิก 2008

มนัสกลับมาแข่งขันโอลิมปิกเป็นครั้งที่สอง ในรุ่นเดิม โดยเส้นทางการชกเป็นดังนี้

• รอบ 16 คนสุดท้าย (14 สิงหาคม พ.ศ. 2551): ชนะ มาซาซึกุ คาวาชิ ( ประเทศญี่ปุ่น ) 8-1
• รอบ 8 คนสุดท้าย (17 สิงหาคม พ.ศ. 2551): ชนะ เซริค ซาพิเยฟ ( สาธารณรัฐคาซัคสถาน ) 7-5
• รอบรองชนะเลิศ (22 สิงหาคม พ.ศ. 2551): ชนะ โรเนียล อิกเลเซียส โซโตลองโก ( ประเทศคิวบา ) 10-5