[...ผู้ชายคนนี้อยู่ในช่วงปิดปรับปรุง...]

.....กรุณาเปิดลำโพงด้วยครับ  เพลงเพราะนะ เริ่มกันเลย......

...หลายคืนก่อนก็เป็นอีกคืนที่ผมนอนไม่หลับ ประมาน 2 อาทิตย์ก่อนผมว่าจะปล่อย Entry นี้แล้ว แต่ว่าเหมือนว่าช่วงนี้จะปล่อยออกมามากไปจะทำให้คนที่ติดตามเบื่อ

...คืนนั้นผมนอนไม่หลับครับเลยใช้เวลาส่วนใหญ่ในการนั่งอ่าน Entry ของคนอื่น  เชื่อมั๊ยเมื่อคืนผมอ่านไปประมาน 70-80 เรื่อง  ผมคงบ้าไปแล้วแน่ๆ  แต่ก็เพลินดีครับเพลินจนถึงตี 5  ต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ  

...ผมก็พบกับ Entry หนึ่งๆ รู้สึกโดนใจมากครับ  ช่วงนี้ความรักกำลังสับสนครับ <<< อีกแล้วความรักที่ทำลายธรรมชาติ (งงหละสิ) ผมเลยเอาข้อความเหล่านั้นมาผสมผสานแบบมั่วในความคิดของผมมาลองอ่านกัน 

...มาเริ่มกันดีกว่าพล่ามมานานละ...

...รัก คืออะไร คำตอบนี้อาจไม่มีที่สิ้นสุด  แต่การที่จะบอกรักใครบางคน นั่นไม่ใช่การตัดสินใจเพียงอารมณ์ชั่ววูบ และรักก็ไม่ใช่แค่คำพูด รักคือความรู้สึกที่ออกมาจากใจทุกๆคน    

 " รัก " คือคำที่ใช้แทนความรู้สึก 

....บางคนแทนในความหมายที่มากเกินไป บางคนแทนในความหมายที่ไม่ตรงประเด็น บางคนแทนในความหมายที่เกินความเป็นจริง บางคนแทนในความหมายที่เหมือนคิดว่าตัวเองอยู่แต่ในความฝัน จริงๆ แล้ว คำว่า "รัก" ไม่ได้ยิ่งใหญ่อะไรเลย  

" รัก " ก็แค่ความรู้สึกอันหนึ่งเท่านั้นเอง

...แต่ผลของการที่คนๆ หนึ่งมีรักขึ้นมา มันทำให้เกิดเรื่องราวหลากหลาย ขึ้นอยู่กับจิตสำนึกและความคิดของแต่ละคน  

" รักไม่ได้ยิ่งใหญ่อะไรเลย "

...ที่บอกว่า " รัก " ไม่ยิ่งใหญ่ เพราะว่า เรื่องราวของความรักตะหากที่ทำให้คุณรู้สึกขนพอง ที่ทำให้คุณรู้สึกซึ้ง เศร้า มันเป็นแค่เรื่องราวของชีวิต มันไม่ใช่ความรัก ที่คุณยิ้มน้ำตาไหล ไม่ใช่เพราะคุณชื่นชมคำว่า "รัก" แต่คุณชื่นชมเรื่องราวแห่งความรัก ตะหาก

" รักคือการให้ "

...ความรักคือการให้ ความรักคือการเข้าใจกัน ความรักไม่มีที่สิ้นสุด เพราะมันมีความหมายมากเกินกว่าจะเข้าใจได้ และนี่อาจจะเป็นแค่เศษเสี้ยวของความหมายในคำว่า รัก  เพราะฉะนั้นให้ไปเถอะครับถ้าทำให้คุณสบายใจ  ส่วนตัวผมสบายใจที่จะให้ฝ่ายเดียว  รักฝ่ายเดียว  คนบางคนอาจจะบอกว่า เวอร์ ไปป่าว  มันมีจริงหรอคนแบบนั้น  นั่นหนะสิ  แต่ขอแค่คิดแบบนี้ก็ทำให้เราสบายใจแล้วครับ  ไม่เชื่อลองดู

"รัก" ไม่มีคำว่าเศร้า ทุกข์ ขมขื่น หรืออะไรที่ทำให้รู้สึกไม่ดี

..."รัก" มีแต่สิ่งดีๆ ให้กันและกัน สิ่งไม่ดีที่เกิดขึ้นไม่ได้เกิดจาก "รัก" แต่เกิดจากการคาดหวัง ที่แต่ละคนคิดว่าหากรักกันแล้ว ... ต้องทำให้ได้ทุกอย่าง ในความเป็นจริงแล้วใช่อย่างนั้นหรือ ... การคาดหวังเกิดขึ้นได้กับทุกคน... แล้วจะเกิดอะไรขึ้นเมื่อสิ่งที่คาดหวังของคนสองคนไม่ตรงกัน...คุณคงนึกภาพออก...แล้วถ้ายิ่งคุณทำอะไรให้กับคนที่คุณรักแล้วแต่ไม่ตรงกับที่คนรักคุณคาดไว้สิ่งนั้นก็หมดความหมาย... คนทำก็หมดกำลังใจ ทำตั้งเยอะไม่ได้อะไร ตอบแทนเลย จึงกลายเป็นการเรียกร้องเกิดขึ้น เมื่อคุณเป็นฝ่ายให้แล้วทำไมอีกฝ่ายไม่เป็นฝ่ายให้บ้าง โดยคุณอาจลืมไปว่าอีกฝ่ายก็ได้ให้คุณเหมือนกัน เพียงแต่สิ่งนั้นไม่ได้ตรงกับที่คุณคาดไว้ และมันไม่มีความหมายกับคุณเลย เมื่อคนสองคนคิดไม่ตรงกัน ... ที่ต้องการจะเป็นฝ่ายรับ หรือเรียกร้องที่จะรับโดยบอกให้อีกฝ่ายเป็นฝ่ายให้...... ความทุกข์ต่างๆ ก็จะตามมา … 

"รัก" ไม่ต้องคาดหวัง

...ทำให้เมื่ออยากทำ...ไม่ต้องรอสิ่งตอบแทน... และรับในสิ่งที่อีกฝ่ายให้เมื่อเขาอยากให้...ไม่ต้องเรียกร้อง เป็นตัวของตัวเองในบางครั้ง...โอนอ่อนในบางที...สิ่งดีๆ ก็จะเกิด "รัก" ก็จะปรากฎ  

" ความเป็นคนละเอียดอ่อนช่างสังเกตมีผลดีหรือผลเสียอย่างไร "

...ผมนั้นแปลกมากๆสำหรับผู้ชายทั่วๆไป  ผมจะทำหลายสิ่งหลายอย่างที่ผู้ชายเขาไม่ทำกัน  แล้วผมจะทำได้ดีด้วยสิ  เช่น  ทำอาหาร  งานฝีมือพวกเย็บปักถักร้อย  แต่ผมไม่ได้เป็นอย่างที่พวกคุณคิดนะ  ผมก็รักที่จะเตะบอลเล่นเกมส์ทำหลายๆอย่างที่ผู้ชายทั่วไปเขาทำกันเหมือนกัน  ผมชอบทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด  และผมมีความสามารถพิเศษอีกด้านหนึ่งคือด้านศิลปะ  สิ่งเหล่านั้นมันอาจจะเป็นมาจากพ่อและแม่ของผม  เชื่อมั๊ยพ่อผมเป็นคนสอนแม่ทำอาหารหลายๆอย่าง  แม่ผมชอบเย็บปักถักร้อย  แล้วทั้งครอบครัวชอบทีมแมนยู  แล้วชอบดูกีฬาทุกประเภท  สิ่งเหล่านั้นอาจจะทำให้เป็นคนละเอียดช่างสังเกตุ  เห็นหลายๆอย่างที่คนอื่นเขาไม่เห็น
...มีเหตุการณ์หนึ่งที่ทำให้ผมคิดว่าความช่างสังเกตุเป็นเหมือนดาบสองคม  มันทำให้ผมคิดมาก  คิดเล็กคิดน้อย  พอเห็นสิ่งเหล่านั้นทำให้เกิดการ  ล ะ แ ว ง  และ  หึ ง ซึ่งแม่ของผมเคยบอกว่าอย่าเป็นคนขี้หึง  พอเราขาดยังสติจะทำให้เกิดเรื่องร้ายๆได้  ซึ่งผมได้ลืมคำนั้นไป  ไม่น่าเลย TT ซึ่งมันไม่ดีเลยถ้าเราใช้มันอย่างไม่ถูกต้อง  มันทำให้ความรักผมกำลังจะพัง  เหมือนได้เริ่มนับ 1 ใหม่  แต่ไม่รู้เธอจะให้โอกาศผมมั๊ย  จนตอนนี้ผมไม่รู้ว่าเธอรู้สึกอย่างไร  เราเริ่มห่างกัน  และไม่ค่อยได้คุยกัน 

ซื้อสัตย์  ไว้ใจ  และเข้าใจ

...สิ่งที่เกิดขึ้นได้สอนผมหลายสิ่งหลายอย่าง  บางอย่างเราก็ไม่ควรใส่ใจกับมัน  ไม่ควรคิดเล็กคิดน้อย  ควรปล่อยมันไป ยิ่งเราไปคิดความไว้ใจต่างๆก็ยิ่งหายไป  รักที่ยืนยงต้องอยู่บนความซื่อสัตย์  ความไว้ใจ  และความเข้าใจกัน  ซึ่งสิ่งเหล่านั้นก็จะเชื่อมโยงมาสู้ความคาดหวังอีกแล้ว  วึ่งความคาดหวังมันอันตรายจริงๆ  ยิ่งคาดหวังพอไม่สมหวังก็ทำให้เกิดหลายๆอย่างที่ไม่ดี

...แต่แล้วหลายๆต่อหลายครั้งความรักของหลายๆคนต้องล่มเพราะความหึง + คิดเล็กคิดน้อย  เช่นผม  TT  คิดแล้วเศร้าครับ  มันไม่สามารถย้อนกลับไปแก้ไขได้  แต่เราสามารถทำวันต่อไปให้ดีได้ครับ

" แต่เราจะสมารถทำวันนั้นให้ดีได้มั๊ยถ้าต่างคนต่างหนีต่างไม่คุยกัน "

...มีคำๆหนึ่งปุดขึ้นมาจากหัวของผม  เป็นคำที่เธอคนหนึ่งได้มอบให้ผม  ทำให้ผมได้คิดอะไรหลายๆอย่าง  จนถึงวันนี้ผมคิดว่าผมได้คำตอบที่ดีที่สุดสำหรับคำนี้

" คนที่วิ่งหนี  คนที่วิ่งตาม  ใคร ??? เหนื่อยกว่ากัน "

...ผมคิดว่าคนที่วิ่งตาม (ผมเอง) เหนื่อยสิครับถามมาได้  จนมีครั้งหนึ่งที่ผมเหนื่อยจนผมคิดที่จะหยุดวิ่ง  บ้างก็คิดว่ายิ่งผมวิ่งตามเธอก็คงเหนื่อยไม่ต่างกับผม  ผมไม่อยากให้เธอเหนื่อยครับ ถ้าเรายังวิ่งต่อแล้วเมื่อไหร่เราจะได้หยุดซักที  แต่ถ้าเราจากกันแบบนี้มันรู้สึกยังไงไม่รู้  เหมือนมีอะไรบางอย่างที่ค้างคา

 " ถ้าเรายังวิ่งต่อเมื่อไหร่เราจะได้หยุด "

 ...แต่ในตอนนี้ผมคิดว่าถ้าเราหยุดวิ่งมันก็คงจะดีกว่าที่เราจะวิ่งหนีกันหรือไม่ยอมปรับความเข้าใจแก้ไขปัญหา  ถ้าเราจากกันโดนเข้าใจกันแบบนี้จะไม่ดีกว่าหรือ ???  เหมือนการแก้ไขปัญหาต่างๆ  ถ้าเรามัวแต่หนีแล้ว ??? แล้วเมื่อไหร่มันจะแก้ได้ซักที

" เมื่อเราต่างคนต่างหยุด  ทุกอย่างก็จะลงเอยด้วยดี "

...เธอยังเคยให้ประโยคเด็ดมากับผมอีกประโยค  จำฝังใจเลยครับ

"บางสิ่งบางอย่างที่เห็นก็อาจไม่ใช่สิ่งที่เป็น  บอกว่าอยากมีแต่ในใจอาจตรงข้าม  ห้ามไม่ได้หรอก  เวลาไม่เคยหยุดหมุ่น จำไว้ๆ " 

"โอกาศไม่ได้มีมาบ่อยๆ ถ้าพลาดแล้วคือพลาด"

...มันก็จริงครับเวลาไม่เคยหยุด  ถ้าก้าวพลาดแล้วคือพลาด  หลายๆต่อหลายคนอาจจะต้องเสียใจเพราะก้าวพลาดเพียงครั้งเดียว  แต่รู้มั๊ยคนเหล่านั้นยังรอคอยโอกาศที่จะแก้ไขเสมอ  แต่มันอาจจะไม่น่าให้อภัยถ้าก้าวพลาดซ้ำแล้วซ้ำเล่า

...หลายต่อหลายคนบอกกับผมว่าเมิงจะทำแบบนี้ไปเพื่ออะไรวะ  ผมก็ได้แต่ตอบว่า "ไม่รู้หวะ"  จะให้ทำไงหละ  ตอนนี้ผมมีความสุขในรักแบบแปลกๆของผม  ผมก็ยังคงยืนยันคำๆเดิมว่า  "ไม่เสียใจที่รักเธอ"

 ...คนเรานั้นย่อมมีกิเลส  ยากที่จะตัดทิ้ง  แต่ถ้าสามารถควบคุมไว้ได้  ทุกอย่างก็จะดีเอง  ผมลองวิธีนั่งสมาธิแล้ว  แต่สำหรับผมมันไม่ช่วยอะไรเลย - -" สงสัยบาปหนา  แต่พอใช้เวลาเงียบๆริมระเบียงตอนกลางคืนที่ทุกๆวันผมต้องทำเวลาเขียนบันทึกประจำวัน  เวลาเงียบๆนั้นทำให้ผมได้คิดอะไรเยอะขึ้น

...คนเราทุกคนย่อมมีเหตุผลของตัวเอง...ขนาดโจรที่ปล้นธนาคารยังมีเหตุผลเลย  เหตุผลของเขาคือเพราะไม่มีเงิน  แต่แล้วเหตุผลของใครเล่าที่จะไม่ทำให้คนอื่นเดือดร้อน  และมันก็ขึ้นอยู่กับวิธีแก้ไขปัญหาของแต่ละคน

ปล. ขอโทษสำหรับหลายๆคนที่หลงเข้ามาครับ  มันอาจจะไร้สาระ + พล่ามยาวไปหน่อย  ขออภัยครับ

ปล. ขออภัยผู้ชายคนนี้ปิดปรับปรุง  ( อาจเป็น Entry สุดท้าย ) เจอกันวันหลังครับ (14 กุมภา  ถ้าไม่ผิดนัด --")

 ขออภัยผู้ชายคนนี้กำลังอยู่ในช่วงปรับปรุง ( รอ  ISO )